İbnul Qeyyim (rahimahullah) dedi :
"Əgər qulu səhər və axşam Tək olan Allahdan başqa heç nə maraqlandırmırsa, o zaman Allah onun bütün ehtiyaclarını üzərinə götürər və onu bundan məşğul edənlərin isə hamısından uzaqlaşdırar. Və Allah onun qəlbini Özünü sevgi üçün , dilinin Onu zikr etmək üçün və əzalarını Ona itaət üçün azad edər.
Əgər onu səhər və axşam ancaq (müvəqqəti) Dünya (həyatı) məşğul edərsə Allah ona (bu həyatda) həyəcan , kədər və ağırlıq nəsib edər... və onu özünə həvalə edər. Və Allah onu qəlbindəki Öz sevgisini yaratdıqlarına sevgi ilə əvəz edər və Özünü zikr etməyi onların (yaratdıqlarının) zikri ilə, əzalarının itaətini, qulluğunu və məşğuliyyətini onlarla (yaratdıqları ilə) əvəz edər. Və o var gücüylə digərlərinə qulluq üçün çalışar. Ona qulluqdan, Ona itaətdən, Ona sevgidən üz döndərən hər kəs, yaradılmış qullara və mallara qulluğa, ona itaətə və ona sevgiyə məcbur edilər!
Uca Allah buyurdu:
"Hər kəs Rəhmanın zikrindən boyun qaçırsa, Biz ona Şeytanı ürcah edərik və onun (Şeytanın) yaxın dostu olar"
{əz-Zuxruf 36}
"Hər kəs Rəhmanın zikrindən boyun qaçırsa, Biz ona Şeytanı ürcah edərik və onun (Şeytanın) yaxın dostu olar"
{əz-Zuxruf 36}
İbnul Qeyyim, əl-Fəvaid
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder